Historia

Polskie Towarzystwo Pedagogiczne powstało z inicjatywy profesorów, członków Polskiej Akademii Nauk, Wincentego Okonia i Bogdana Suchodolskiego.

Polskie Towarzystwo Pedagogiczne nawiązuje w swojej działalności do bogatej tradycji ruchu pedagogicznego, jaki miał miejsce w dalekiej przeszłości, przybierając bardziej lub mniej trwałe formy organizacyjne, najczęściej związane z sytuacją polityczną w kraju.

19 marca 1981 roku prezydent miasta stołecznego Warszawy podjął decyzję o wpisie Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego do rejestru stowarzyszeń i związków, którego załącznikiem był uprzednio opracowany Statut PTP.

24 kwietnia 1981 roku odbył się zjazd członków-założycieli PTP. W zjeździe założycielskim wzięło udział 30  osób (na 34 zaproszonych) oraz 13 członków Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN. W trakcie zjazdu w drodze głosowania wybrano władze Towarzystwa. Na Przewodniczącego Towarzystwa został wybrany Mikołaj Kozakiewicz. W skład Prezydium weszli: Jan Kulpa (Kraków), Zbigniew Kwieciński (Toruń – wiceprzewodniczący), Ryszard Łukaszewicz (Wrocław – wiceprzewodniczący), Stanisław Michalski (Poznań), Jerzy Niemiec (Białystok – skarbnik), Mieczysław Pęcherski (Warszawa), Edmund Trempała (Bydgoszcz), Marian Walczak (Warszawa – sekretarz generalny). Profesor Bogdan Suchodolski został jednomyślnie wybrany honorowym przewodniczącym PTP. W 1993 r. kolejnym honorowym przewodniczącym wybrano profesora Wincentego Okonia, a w 2014 r. – wcześniejszego wieloletniego przewodniczącego PTP, profesora Zbigniewa Kwiecińskiego.

18 maja 1981 roku władze Towarzystwa skierowały wniosek do Polskiej Akademii Nauk o objęcie opieką naukową i przyznanie PTP dotacji finansowej na działalność. Sekretarz naukowy PAN w odpowiedzi na otrzymane pismo ze strony PTP, stwierdził, że „wnioski, dotyczące PTP, uzyskały pozytywną opinię i pełne poparcie od prezesa PAN oraz ze strony Wydziału I Nauk Społecznych i Prezydium Rady Towarzystw Naukowych”.

1 czerwca 1981 roku zostało utworzone Biuro PTP z siedzibą w Warszawie.

Zabiegi organizacyjne członków-założycieli i nowo wybranych władz PTP szybko przyniosły określone efekty.  Już 23 października 1981 roku Zarząd Główny PTP podjął uchwałę o utworzeniu 15 oddziałów terenowych Towarzystwa i jednego koła nauczycielskiego. Zgodnie z uchwałą zatwierdzono oddziały terenowe w takich miastach, jak Białystok, Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Lublin, Łódź, Olsztyn, Opole, Poznań, Racibórz, Słupsk, Szczecin, Toruń, Wrocław i Zielona Góra. Liczba członków Towarzystwa wzrosła z 43 do około 500. Ten szybki rozwój Towarzystwa był również wyrazem zaspokojenia pragnień ośrodków terenowych na tego rodzaju działalność, wyrażającą się w chęci czynnego uczestnictwa w przezwyciężaniu kryzysu w oświacie i wychowaniu, jaki zaznaczył się w latach 80. i 90. XX wieku, a także w pracy na rzecz doskonalenia systemu edukacji narodowej w Polsce.

Obecnie funkcjonuje 20 oddziałów terenowych. Towarzystwo skupia około 240 czynnych członków.

Dziś,  po 30 latach (2011 rok), od momentu powołania Towarzystwa do życia, można ocenić dorobek PTP pod względem: organizacyjno-programowym, naukowym, wydawniczo-popularyzatorskim.